Costellariidae familyasından Abanoz Salyangozu (Vexillum ebenus, syn. Pusia ebenus), Marmara, Ege ve Akdeniz'in sığ kıyı kayalıklarında taş altlarında yaşayan, parlak zift siyahı sivri kule biçimli kabuğa ve belirgin spiral kaburgalara sahip minik bir etobur gastropoddur.
Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum uzunluk 3.5 cm, ağırlık 0.015 kg (15 gram)'dır.
Costellariidae familyasına mensup olan Vexillum ebenus (syn. Pusia ebenus / Abanoz Piskopos Salyangozu / Abanoz Mitre Salyangozu), subtidal kıyı kayalıklarının gölgelik dünyasında yaşayan son derece karakteristik bir etobur deniz salyangozudur. Kabuk formu zarif, sivri uçlu bir iğ veya kule (fusiform) biçimindedir. Türün "ebenus" (abanoz) epitetini almasına neden olan en belirgin özelliği, kabuğun zift siyahı, kömür rengi veya çok koyu çikolata kahvesi tonlarındaki parlak ve pürüzsüz dokusudur.
Kabuk üzerinde boyuna uzanan düzenli kaburgalar ve bu kaburgaları kesen ince spiral çizgiler yer alır. Kabuk açıklığı (apertür) dar ve uzundur; kabuğun iç eksenini oluşturan kolumella sütunu üzerinde geriye doğru eğik 4 adet çok belirgin kalkersi plika (kıvrım/katlantı) bulunur. Bu plikalar, yumuşakçanın kabuk içine çekildiğinde kaslarını kilitleyerek kendini dış tehditlere karşı korumasını sağlar. Kabuk boyu genellikle 2 ila 3.5 cm arasındadır.
Vexillum ebenus, Akdeniz, Ege Denizi ve Marmara Denizi'nin sığ kıyılarında yaygındır. 1 metreden başlayarak 50 metre derinliğe kadar uzanan sert zeminlerde, yosunlu kayalık resiflerde, taş altlarında ve kaba çakıllı-kumlu ceplerde yaşar. Kesinlikle gececil (noktürnal) bir canlıdır; gündüz saatlerinde ışık almayan derin kaya çatlaklarında, taşların alt yüzeylerinde veya çakılların arasına gizlenerek hareketsiz kalır. Güneş battığında ise avlanmak üzere kayaların üzerinde yavaşça süzülmeye başlar.
Abanoz salyangozu aktif bir avcıdır. Başlıca besin kaynağını taş altlarında yaşayan küçük sedanter ve hareketli poliket deniz solucanları, minik kabuklular ve diğer mikro yumuşakçalar oluşturur. Başının ön kısmında uzatılabilir uzun bir hortum (proboscis) ve kurbanının dokularını felç eden özel salgılar üreten bezler bulunur. Avını koku duyularıyla (osfradyum organı) tespit ettikten sonra hortumunu avın içine uzatarak dokuları sindirir ve emer.
Ayrı eşeylidirler. Çiftleşme sonrasında dişi birey, taşların ve boş midye kabuklarının alt yüzeylerine koruyucu sert kapsüller halinde yumurta kümeleri yapıştırır. Gelişen yavrular genellikle doğrudan minyatür salyangozlar olarak kapsülden çıkar veya çok kısa bir pelajik veliger evresi geçirir; bu durum yerel popülasyonların belirli koy ve resiflerde yoğunlaşmasını sağlar.
Bentik mikro besin ağında avcı halka olarak dengenin korunmasında önemli bir işleve sahiptir. İnsanlar tarafından tüketilmez; ancak kusursuz siyah zift rengi, heykelsi kaburgaları ve estetik kule yapısı nedeniyle malakologlar ve deniz kabuğu koleksiyoncuları tarafından Akdeniz faunasının en asil küçük kabuklularından biri olarak kabul edilir.