Görsel Yok

Biyolojik Değerleri

Bilimsel İsmi Psammechinus microtuberculatus
Familya Parechinidae
Sınıflandırma Echinodermata (Derisi Dikenliler)
Yaşam Derinliği 10 - 120 m
Maksimum Boy 5 cm (Çap)
Maksimum Ağırlık 0.04 kg
Beslenme Tipi Bentivor (Dip Hayvanları)
Koruma Statüsü Duyarlı (VU)

Küçük Siğilli Deniz Kestanesi / Yeşil Kestane (Psammechinus microtuberculatus)

Posidonia Çayırlarının Minik Yeşil Dikenli Kamuflaj Ustası Kestanesi

Parechinidae familyasından Yeşil Deniz Kestanesi (Psammechinus microtuberculatus), Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz'in 1 ila 100 metre derinliğindeki deniz çayırlarında ve çakıllı zeminlerinde yaşayan, kısa açık yeşil-kahverengi dikenleri üzerine kabuk ve yosun parçaları yapıştırarak kendini kamufle eden zararsız minik bir deniz kestanesidir ("Green sea urchin").

Maksimum Çap / Ağırlık: Rapor edilen maksimum test çapı 5.0 cm, ağırlık 0.04 kg (40 gram)'dır.

Küremsi Yeşil Test Kabuğu ve İnce Yeşil-Beyaz Uçlu Dikenler

Parechinidae familyasından Psammechinus microtuberculatus (Küçük siğilli deniz kestanesi / Yeşil kestane / Green sea urchin), kıyılarımızın sevimli ve minyatür ekinodermlerindendir. İri taş kestanelerinin (Paracentrotus lividus) aksine oldukça küçük boyuttadır; kireç kabuk (test) çapı nadiren 3 ila 4.5 cm'yi geçer.

Test kabuğu küremsi olup üzerinde çok sayıda minik tüberkül (siğilcik) yer alır. Dikenleri kısa, ince, yoğun ve genellikle açık zeytin yeşili, zümrüt yeşili veya açık kahverengidir; diken uçları çoğunlukla beyaz veya krem rengidir. Ağız yapısı tabanda yer alır ve "Aristoteles feneri" adı verilen 5 adet keskin kalsiyum karbonat dişten oluşur.

Posidonia Çayırları, Çakıllıklar ve Bentik Resifler

Marmara Denizi, Ege Denizi ve Akdeniz'in 1 ila 50 metre (bazen 100 m) derinliklerindeki Posidonia oceanica ve Cymodocea nodosa deniz çayırlarında, çakıllı kumluklarda ve üzeri kalkerli alg kaplı zeminlerde yaşar.

Kabuk ve Yaprak Parçalarıyla Kamuflaj Davranışı

Kendini avcılardan (çipura, sargoz, ahtapot) ve aşırı güneş ışığından korumak için tüp ayakları (pediselleri) vasıtasıyla çevredeki deniz çayırı döküntülerini, küçük kabuk parçalarını ve çakıl taşlarını sırtına çekerek mükemmel bir kamufle zırh oluşturur.

Epifit Algler, Bryozoonlar ve Otlama Biyolojisi

Aristoteles fenerini kullanarak deniz çayırı yaprakları üzerindeki epifitik mikroalgleri, kalkerli kırmızı algleri, briyozoonları ve minik hidroidleri kazıyarak beslenir. Çayır yapraklarının temizlenmesine ve güneş ışığını daha iyi almasına yardımcı olarak deniz çayırı ekosistemine pozitif katkı sağlar.

Üreme Döngüsü ve Ekolojik Önem

İlkbahar aylarında suya gametlerini bırakarak dış döllenmeyle ürer; serbest yüzen pluteus larvaları haftalarca planktonda sürüklenir. Küçük boyutlu olduğu için ticari havyar (gonad) avcılığı hedefi değildir; kıyı sağlığı ve bentik biyoçeşitlilik göstergesi olarak IUCN Kırmızı Listesi'nde "Asgari Endişe" (LC) düzeyindedir.

📚 Bilimsel Kaynaklar:
Bu sayfadaki veriler SeaLifeBase ve WoRMS (MarineSpecies) referans alınarak derlenmiştir. Güncel ve doğrulanmış bilimsel bilgi için bu kaynaklara başvurabilirsiniz.

Hatalı Bilgi Bildir