Homolidae familyasından Sakal Yengeci (Homola barbata), kırmızımsı-turuncu gövdesi ve dikenli kabuk kenarları olan, arka bacakları sırt üstüne kıvrılarak kıskaç gibi nesneleri tutacak şekilde evrimleşmiş derin deniz yengecidir ("Mediterranean homolid crab"). Ege ve Akdeniz'in 50 ila 600 metre derinliğindeki batial çamurluk zeminlerinde yaşar.
Arka bacaklarıyla sırtında canlı deniz süngerleri veya gorgon mercanları taşıyarak avcılardan gizlenir. Leşler ve küçük bentik omurgasızlarla beslenir.
Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum kabuk boyu 6.0 cm (bacak açıklığı 25 cm), ağırlık 0.15 kg'dır.
Homola barbata, Homolidae ailesine mensup, morfolojik olarak sıra dışı bir derin deniz yengecidir. Karapası dikdörtgenimsi, üzeri küçük sivri dikenler ve sert kıllarla kaplıdır. En dikkat çekici anatomik niteliği, son çift yürüme bacaklarının (P5) sırta doğru kıvrılmış, subşelat (küçük kıskaçsı) bir yapı kazanmış olmasıdır. Gövde rengi kırmızımsı sarı veya açık kahverengidir.
Batiyal ve derin sublitoral zonlarda, genellikle 50 ile 500 metre arasındaki derinliklerde yaşar. Ege Denizi ve Akdeniz'in derin çamurlu, kumlu veya kireçtaşlı derin şelf yamaçlarında yaygındır.
Sırtındaki modifiye olmuş bacaklarıyla canlı süngerleri, hidroit kolonilerini veya asidileri tutarak sırtında taşır (kamuflaj ve kimyasal savunma). Detritivor ve küçük bentik omurgasız avcısıdır; tabandaki organik kalıntılar ve poliketlerle beslenir.
Yumurtalarını pleopodları altında kuluçkalayan dişiler, planktonik zoea evreleri geçirerek derin tabana yerleşir. Üreme periyotları mevsimsel sıcaklık değişimlerinden ziyade derin su akıntı rejimlerine bağlıdır.
Ticari bir hedef tür değildir; derin su karides ve fener balığı dip trollerinde tesadüfi yan av olarak çıkar. Derin deniz taban biyoçeşitliliği ve bentik besin ağları açısından önemli bir ekolojik indikatördür.
Homola barbata, Homolidae ailesine mensup, morfolojik olarak sıra dışı bir derin deniz yengecidir. Karapası dikdörtgenimsi, üzeri küçük sivri dikenler ve sert kıllarla kaplıdır. En dikkat çekici anatomik niteliği, son çift yürüme bacaklarının (P5) sırta doğru kıvrılmış, subşelat (küçük kıskaçsı) bir yapı kazanmış olmasıdır. Gövde rengi kırmızımsı sarı veya açık kahverengidir.
Batiyal ve derin sublitoral zonlarda, genellikle 50 ile 500 metre arasındaki derinliklerde yaşar. Ege Denizi ve Akdeniz'in derin çamurlu, kumlu veya kireçtaşlı derin şelf yamaçlarında yaygındır.
Sırtındaki modifiye olmuş bacaklarıyla canlı süngerleri, hidroit kolonilerini veya asidileri tutarak sırtında taşır (kamuflaj ve kimyasal savunma). Detritivor ve küçük bentik omurgasız avcısıdır; tabandaki organik kalıntılar ve poliketlerle beslenir.
Yumurtalarını pleopodları altında kuluçkalayan dişiler, planktonik zoea evreleri geçirerek derin tabana yerleşir. Üreme periyotları mevsimsel sıcaklık değişimlerinden ziyade derin su akıntı rejimlerine bağlıdır.
Ticari bir hedef tür değildir; derin su karides ve fener balığı dip trollerinde tesadüfi yan av olarak çıkar. Derin deniz taban biyoçeşitliliği ve bentik besin ağları açısından önemli bir ekolojik indikatördür.