Veneridae familyasından Dosinia exoleta / Arthemis exoleta, dairesel kalın kireçsi eşmerkezli çizgili kumluk Venüs midyesidir ("Rayed artemis"). Eti lezzetlidir.
Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum kabuk uzunluğu 5.5 cm, maksimum ağırlık 0.06 kg'dır.
Çizgili Venüs Midyesi veya Artemis Midyesi (Dosinia exoleta / Arthemis exoleta), kusursuz dairesel bombeli kalın kireçsi kabuğu, yüzeyindeki derin eşmerkezli büyüme halkaları ve sarımsı-bej zemin üzerindeki kahverengi ışın çizgileriyle tanınır.
Akdeniz, Ege ve Marmara'nın 5 metreden 100 metreye kadar olan temiz kaba kumluk, çakıllı ve kırmalık tabanlarında kuma birkaç santimetre gömülerek yaşar.
Kuma gömülü haldeyken dışarı uzattığı çift sifonuyla deniz suyunu filtre ederek fitoplanktonları ve organik tortuları süzer; suyun biyolojik temizliğine katkı sağlar.
Maksimum 5.5 cm kabuk boyuna ulaşır. Eti dolgun, sıkı ve tatlı aromalıdır; Akdeniz kıyılarında toplanarak deniz mahsullü pilavlarda ve beyaz şaraplı güveçlerde sevilerek tüketilir.
Dosinia exoleta (eski adıyla Arthemis exoleta), Veneridae familyasına bağlı, son derece simetrik, kalın ve dairemsi (orbiküler) kabuk yapısıyla ayırt edilen bentik bir bivalv (çift çenetli yumuşakça) türüdür. Kabuk boyu ergin bireylerde ortalama 45 ila 65 mm çapa ulaşabilir. Kabuk yüzeyi, eşmerkezli (konsantrik) çok sık ve düzenli büyüme çizgileriyle kaplıdır. Dış renklenme genellikle devetüyü, kirli beyaz veya soluk krem zemin üzerinde açık kahverengi ve pas rengi ışınsal çizgiler ya da lekeler barındırır. İç kabuk parlak beyaz ve porselenimsi olup, belirgin ve derin bir sinus palliatus (mantar oyuntusu) sergiler. Çenetleri birbirine bağlayan kilit dişleri (kardinal ve lateral dişler) oldukça kuvvetli bir menteşe mekanizması oluşturarak kabukların dış etkilere karşı sıkıca kapanmasını sağlar.
Tür, Doğu Atlantik Okyanusu kıyılarında Norveç ve Britanya Adaları'ndan Batı Afrika kıyılarına (Moritanya ve Senegal) kadar uzanan geniş bir alanda yayılış gösterir; Akdeniz, Ege Denizi ve Marmara Denizi'nin uygun bentik biyotoplarında da yerel popülasyonlar kurar. Dosinia exoleta, infralittoral ve sirkalittoral zonlarda, genellikle 5 metreden başlayarak 70-100 metre derinliğe kadar uzanan temiz kaba kum, çakıllı kum ve kabuk kırıklı (biyoturbasyona açık) sertçe sediman tabakalarında yaşar. Güçlü kaslı ayağını (foot) kullanarak tabanın birkaç santimetre altına dikey şekilde gömülür. Suyun berrak ve dip akıntılarının düzenli oksijen taşıdığı zeminleri tercih eder; yoğun çamurlu ve hipoksik ortamlardan kaçınır.
Dosinia exoleta, tipik bir süspansiyon beslenicisi (süspansivor filtreleyici) olup, su kolonundaki fitoplanktonları (diyatomlar, dinoflagellatlar) ve organik detritusu süzerek tüketir. Sediman yüzeyine uzattığı çift sifonu aracılığıyla suyu içeri çeker. Solungaç lamelleri (ktenidyumlar) üzerindeki mikroskobik sil siliyer hareketler sayesinde partikülleri yakalar ve labial palpiler vasıtasıyla besinleri boyut ve organik içeriğine göre ayırarak ağıza iletir. İnorganik mineral parçacıkları ise psödofeces (yalancı dışkı) olarak sifon yoluyla dışarı püskürtülür. Bu süzme aktivitesi, bentik su kolonunun biyolojik filtrasyonuna ve organik madde çökeltiminin düzenlenmesine kritik katkı sunar.
Ayrı eşeyli (gonokorik) bir bivalv olan Dosinia exoleta'da üreme, deniz suyu sıcaklığının yükseldiği ilkbahar sonu ve yaz aylarında gerçekleşir. Bireyler gametlerini (yumurta ve spermleri) eş zamanlı olarak doğrudan su kolonuna bırakarak dış döllenme gerçekleştirir. Döllenen yumurtalardan hızla serbest yüzen siliyer trokofor larvaları çıkar; bu evreyi çift kabuk taslağı geliştiren planktonik veliger larvası takip eder. Yaklaşık 2 ila 3 haftalık pelajik fazın ardından pediveliger aşamasına geçen yavru, hidrostatik basınç ve kimyasal sediman sinyallerini algılayarak uygun kumsal zemine çöker (settlement) ve metamorfoz geçirerek minyatür bir çenetli olarak gömülü bentik yaşama adım atar.
Dosinia exoleta, eti son derece lezzetli, dolgun ve mineral bakımından zengin bir deniz ürünüdür. Özellikle İspanya (Galicia), Portekiz ve Fransa kıyılarında geleneksel deniz ürünleri mutfağında güveçlerde, pilavlarda (arroz de marisco) veya sarımsaklı beyaz şarap sosunda buharda pişirilerek rağbet görür. Türkiye kıyılarında özel bir hedef avcılığı bulunmamakla birlikte, kum midyesi ve istiridye tarakları ile trol/dreç ağlarına tesadüfi av (by-catch) olarak takılır. IUCN Kırmızı Listesi'nde küresel ölçekte Asgari Endişe (Least Concern) kategorisinde değerlendirilmekle birlikte, kıyı taraklama faaliyetleri, dip yapısının bozulması ve deniz kirliliği yerel stok yoğunluğunu tehdit edebilmektedir.