Caulerpaceae familyasından Caulerpa prolifera, sığ kumluk dip kayalıklarında bıçak biçiminde geniş yeşil sürgünler veren yerli Caulerpa alg türüdür.
Maksimum Sürgün Boyu: Rapor edilen maksimum uzunluk 25 cm'dir.
Geniş Yapraklı Kaulerpa (Caulerpa prolifera), sürünücü rizomları üzerinden yükselen parlak zümrüt yeşili yaprak/dil biçimli sürgünleriyle tanınır. Tüm bitki hücresel bölünme olmaksızın devasa tek bir hücreden (senositik) oluşur.
İstilacı tropik türlerin aksine Akdeniz ve Ege'nin kadim yerli yeşil algidir; 1 ila 20 metre derinliklerdeki korunaklı kumluk ve çamurlu koylarda geniş sualtı çayırları oluşturur.
Kök benzeri rizoitleriyle kumu bağlayarak taban erozyonunu önler; yüksek fotosentez kapasitesiyle suyu oksijenlendirir.
Maksimum 25 cm yaprak boyuna ulaşır. Deniz iguanaları, salyangozlar ve küçük karidesler için doğal barınaktır.
Caulerpa prolifera (Caulerpaceae familyası), yeşil algler (Chlorophyta) grubunun en sıra dışı üyelerindendir. Gövdesi hücre bölünmesi olmaksızın devasa bir tek hücreden (sifonoz / sönositik yapı) oluşur; milyonlarca çekirdek ve kloroplast ortak bir sitoplazma akıntısı içinde serbestçe dolaşır. Morfolojik olarak tabanda kuma ve kayaya tutunan kök benzeri rizoidler, yatay uzanan stolonlar ve fotosentez yapan yaprak benzeri parlak yeşil loblardan (filloklad) meydana gelir.
Akdeniz'in doğal ve yerli yeşil alg türüdür. Süveyş Kanalı veya akvaryum kaçkını istilacı akrabaları Caulerpa taxifolia ve Caulerpa cylindracea'nın aksine ekosisteme zarar vermez; bilakis Akdeniz'in doğal bentik dengesinin ve deniz çayırları ekosisteminin asil bir bileşenidir. 1 metreden 40 metre derinliğe kadar korunaklı koylar ve kumlu lagünlerde yayılır.
Otobur balıkların ve omurgasızların aşırı otlamasını engellemek için dokularında caulerpin ve caulerpenyne adlı sekonder metabolit toksinler üretir. Ancak deniz tavşanları (özellikle Oxynoe olivacea ve Lobiger serradifalci) bu algle özel olarak beslenir ve algin toksinlerini kendi savunmaları için bünyelerinde depolar.
Kumlu tabanlarda yoğun sualtı çayırları oluşturarak kökleriyle dip sedimentini stabilize eder, erozyonu engeller ve yüksek fotosentez hızıyla bentik suya bol miktarda çözünmüş oksijen salgılar. Akdeniz kıyılarında korunması gereken doğal bir habitat kurucudur.