Mugilidae familyasından olan Altınbaş Kefal (Liza aurata / Chelon auratus), solungaç kapağının üst köşesinde taşıdığı canlı altın sarısı lekesiyle tanınır. Sürü halinde kıyı sığlıklarında dip tortusundaki organik maddelerle beslenir.
Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz kıyılarında 1 ila 30 metre derinlikte gezer. Eti lezzetlidir.
Yasal Mevzuat ve Yasaklar: Tarım ve Orman Bakanlığı 5/1 Ticari ve 5/2 Amatör Tebliği uyarınca minimum av boyu 20 cm'dir.
Mugilidae familyasının en çevik üyelerinden Chelon auratus (Altınbaş kefal), sıklıkla has kefal (Mugil cephalus) ve dudaklı kefal (Chelon labrosus) ile karıştırılır. Ancak altınbaş kefal, solungaç kapağındaki altın rengi lekenin yanı sıra gövde yanlarında uzanan 6-7 adet silik altın-kahve boyuna çizgi ve oldukça dar burun yapısıyla kolayca teşhis edilir.
Gövdesini kaplayan geniş sikloid pulları gümüş gibi parıldar. Birinci sırt yüzgecinde 4 adet sert kemiksi diken ışını yer alır. Yüzme hızları çok yüksektir; bir tehlike anında su yüzeyinden art arda metrelerce uzağa sıçrayarak ağların üzerinden atlayabilirler.
Kıyı şeritlerinin 0.5 ila 20 metre derinliklerindeki kumluk, sığ kayalık ve deniz çayırı zonlarında kalabalık sürüler oluşturur. Şehir limanları ve korunaklı koylarda su yüzeyine yakın yüzerken sırt yüzgeçleri dışarıdan izlenebilir.
Özel filtreleyici solungaç yapısı sayesinde taban çamurunu ağzına alarak yenilebilir organik partikülleri süzer, kaba kum tanelerini solungaç aralıklarından geri üfler. Bu detritivor beslenme biçimi deniz tabanındaki organik birikintilerin geri dönüştürülmesinde büyük rol oynar.
Ege ve Akdeniz dalyanlarında (Köyceğiz, Bafa, Akyatan) kış göçü sırasında kuzuluk adı verilen kapanlarla bolca yakalanır. Kış aylarında yağ oranı zirveye çıkan balığın fırını ve buğulaması oldukça makbuldür.
Kıyı sularındaki kirlilik ve dalyan boğazlarının kapanması üreme döngülerini etkileyebilir. Tarım ve Orman Bakanlığı tebliğlerinde 20 cm altındaki bireylerin avlanması yasaklanmıştır. IUCN statüsü "Asgari Endişe" (LC) düzeyindedir.