Venericardia Antiquata (Cardites antiquatus)

Antik Yivli Midye (Cardites antiquatus / Venericardia antiquata)

Kalın Kireçli ve Işınsal Yüksek Kaburgalı Antik Çift Kabuklu

Carditidae familyasından Antik Yivli Midye (Cardites antiquatus), Marmara, Ege ve Akdeniz'in 5 ila 100 metre derinliğindeki kaba kumluk ve çakıllı zeminlerinde yaşayan, kabuk merkezinden kenarlara uzanan 18-22 adet kalın pullu ışınsal kaburgası ve sağlam trapez biçimli kireç kabuğuyla tanınan bir türdür ("Antique cardita").

Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum uzunluk 4.5 cm, ağırlık 0.03 kg (30 gram)'dır.

Kalkerli Kalın Kabuk ve Yivli Radyal Kaburgalar

Carditidae familyasından Cardites antiquatus (sinonim: Venericardia antiquata - Antik Venüs Midyesi / Yivli Kalp Midyesi / Antique cardita), fosil kayıtları Miyosen dönemine kadar uzanan çok eski ve dirençli bir çift kabuklu yumuşakçadır. Kabuğu son derece masif, kalın kalsifiye, şişkin ve asimetrik trapezoid-kalp biçimindedir. En belirgin taksonomik özelliği, kabuk tepe noktasından (umbo) kenarlara doğru ışınsal olarak yayılan 18 ila 22 adet kalın, yivli ve üzeri tüberküllü radyal kaburgadır.

Kabuk zemin rengi krem, fildişi veya pas sarısıdır; kaburgaların üzerinde pas kahvesi ve kestane rengi leke ve şeritler bulunur. Kabuk içi porselen parlaklığında beyaz olup güçlü kas izleri taşır. Kabuk kenarları radyal kaburgalara bağlı olarak belirgin şekilde dişli ve kilitlidir. Maksimum kabuk boyu 3.5 ila 4.5 cm'ye ulaşır.

Kaba Kumluk, Çakıl ve Maerl Yatakları

Marmara Denizi, Ege Denizi ve Akdeniz'in 10 ila 120 metre derinliklerindeki kıta sahanlığı zeminlerinde yaşar. İnce çamurlar yerine kaba killi kum, çakıllık, kırık kavkı yatakları ve kireçli kırmızı alglerden oluşan maerl biyotoplarını tercih eder. Kısa ve güçlü kaslı ayağı yardımıyla kaba sedimentin sadece birkaç santimetre altına gömülür; bazen bir bissus ipliğiyle dipteki çakıl taşlarına tutunur.

Kısa Sifonlarla Süspansiyon Beslenme

Ayrık ve kısa sifonlarını dip yüzeyine çıkararak su akıntısıyla taşınan fitoplanktonları, diatomları ve organik partikülleri solungaç lamellerinde süzer. Kalın kabuk yapısı, deniz yıldızlarının ve kabuk kırıcı dip balıklarının saldırılarına karşı üstün bir zırh sağlar.

Üreme ve Planktonik Larval Gelişim

Ayrı eşeylidirler. İlkbahar ve yaz aylarında gametlerini suya bırakırlar. Döllenme açık denizde gerçekleşir; yumurtalardan çıkan mikroskobik veliger larvaları akıntılarla sürüklendikten sonra kaba sedimentli diplere yerleşerek yetişkin formuna metamorfoz olur.

Ekolojik Gösterge ve Paleontolojik Önemi

Dip sedimentinin hidrolojik yapısı ve oksijen doygunluğu hakkında bilgi veren mükemmel bir biyolojik indikatördür. Kabukları fosilleşmeye son derece dayanıklı olduğundan jeolojik katmanların tarihlendirilmesinde ve paleo-çevre rekonstrüksiyonlarında deniz jeologları tarafından sıklıkla kılavuz fosil olarak kullanılır.