Exocoetidae familyasından Afrika Uçan Balığı (Parexocoetus mento), Süveyş Kanalı üzerinden Doğu Akdeniz ve Güney Ege açıklarına yerleşen, yüksek siyah sırt yüzgeci ve şeffaf göğüs kanatlarıyla su yüzeyinde kısa mesafeli uçuşlar yapan küçük bir lesepsiyen türdür ("African sailfin flyingfish").
Maksimum Boy / Ağırlık: Rapor edilen maksimum uzunluk 15.0 cm, ağırlık 0.04 kg (40 gram)'dır.
Exocoetidae (Uçanbalıkgiller) familyasının Doğu Akdeniz'deki Lesepsiyen temsilcisi olan Parexocoetus mento (Afrika Uçan Balığı / Sivriburun Uçankefal / African Sailfin Flyingfish), Hint-Batı Pasifik kökenli minyatür bir açık deniz balığıdır. Diğer uçanbalıklardan belirgin morfolojik farklarla ayrılır. En karakteristik özelliği, sırt yüzgecinin gövdeye oranla olağandışı biçimde yüksek, yelkensi olması ve üst yarısında yoğun siyah bir leke taşımasıdır. Alt çenesi, özellikle genç bireylerde üst çeneden belirgin şekilde daha uzundur ve çene ucunda küçük duyusal bir çıkıntı taşır.
Göğüs yüzgeçleri (pektoral kanatlar), su yüzeyinde süzülme uçuşları yapmasını sağlayacak şekilde genişlemiş ve uzamıştır; ancak okyanusal dev uçanbalıklar kadar kuyruğa kadar uzanmaz, sırt yüzgeci başlangıcına kadar erişir. Gövdesi parlak metalik mavi-yeşil sırtlı ve parıltılı gümüş beyazı karınlıdır. Maksimum boyu 15 cm civarında olup genellikle 9-12 cm boylarındaki minik bireylerine rastlanır.
Parexocoetus mento, Süveyş Kanalı'nın açılmasından sonra Doğu Akdeniz'e ilk intikal eden Lesepsiyen göçmenlerden biridir. Günümüzde İskenderun Körfezi, Mersin, Antalya açıkları, Ege Denizi'nin güney adaları ve Kıbrıs sularında epipelajik (su yüzeyi) katmanlarda geniş popülasyonlar oluşturmuştur. 0 ila 20 metre derinliklerde, açık kıyı sularında küçük sürüler halinde gezer.
Uçan balıkların süzülme davranışı kuşlar gibi kanat çırpmaya değil, aerodinamik bir süzülmeye (gliding) dayanır. Koyu renkli pelajik yırtıcılar (lambuka, orkinos, akya, zargana) alttan hücum ettiğinde balık su yüzeyine doğru hızla ivmelenir. Güçlü alt kuyruk lobunu saniyede onlarca kez suya çarparak saatte 50-60 km hıza ulaşır, göğüs kanatlarını iki yana açarak su yüzeyinden havalanır. Rüzgarı arkasına alarak su yüzeyinin 1-2 metre üstünde onlarca metre boyunca süzülür ve yırtıcıyı şaşırtarak suya geri dalar.
Tamamen yüzey tabakasında bulunan mikroskobik canlılarla beslenir. Diyetini kopepodlar, kladoserler, pelajik amfipodlar, küçük karides larvaları ve balık yumurtaları oluşturur. Minik ağzı ve ince solungaç tırmıklarıyla su yüzeyindeki planktonik birikintileri süzerek besin ihtiyacını karşılar.
Üreme mevsimi ilkbahar sonu ve yaz aylarıdır. Yumurtaları yapışkan flamentlere (iplikçiklere) sahiptir; açık denizde yüzen sargassum öbeklerine, kuru ot parçalarına veya döküntülere yapışarak su yüzeyinde asılı kalır. İnsan gıdası olarak hedefli bir avcılığı yoktur; ancak Doğu Akdeniz pelajik besin zincirinde lambuka, ton balıkları ve deniz kuşları için hayati bir enerji transfer köprüsü görevi görür.