Trochidae familyasından Çilek Trompet Salyangozu (Phorcus mutabilis, syn. Monodonta fragaroides), Ege Denizi ve Akdeniz'in dalgalı kayalıklarında yaşayan, çilek yüzeyini andıran kırmızı-pembe benekli konik kabuklu minik bir deniz salyangozudur ("Strawberry topshell").
Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum uzunluk 2.5 cm, ağırlık 0.015 kg (15 gram)'dır.
Trochidae familyasına mensup olan Phorcus mutabilis (syn. Monodonta fragaroides / Çilek Trompet Salyangozu / Çilek Karavidası), Akdeniz kıyılarının dalgalarla yıkanan kayalıklarında yaşayan en süslü ve estetik gastropodlardan biridir. Kabuk formu basık konik veya hafif kubbeli bir trompet biçimindedir. Kabuğun en dikkat çekici özelliği, taze bir çileğin yüzeyini andıran zemin üzerindeki kırmızı, pembe, bordo ve krem renkli düzenli spiral benek dizileridir. Kabuk yüzeyi ince spiral oluklarla ve kaburgalarla bezelidir.
Kabuk açıklığı (apertür) yuvarlak ve geniştir; açıklığın içi büyüleyici bir sedef (nacre) tabakasıyla kaplı olup ışık altında rengarenk metalik ışıltılar saçar. Kabuğun ağzında belirgin küçük bir diş çıkıntısı yer alabilir. Yumuşakçanın geri çekildiğinde dış dünyayla temasını kesen operkulumu (kapanma kapağı) boynuzsu, ince, dairesel ve kahverengimsi renktedir. Kabuk genişliği genellikle 1.5 ila 2.5 cm arasındadır.
Phorcus mutabilis, Ege Denizi ve Akdeniz'in berrak ve oksijence zengin sığ kıyılarında yaygındır. Özellikle gelgit hareketlerinin ve dalga çarpıntılarının sürekli yıkadığı kayalık kıyılarda (0-3 metre derinlik) yaşar. Güçlü kaslı ayağı sayesinde dalgaların devasa mekanik süpürme kuvvetine karşı kayalara vakum gibi yapışır. Gündüzleri genellikle kaya yarıklarında, taş altlarında ve gölgelik oyuklarda dinlenir; dalgaların sakinleştiği sabah ve akşam saatlerinde beslenmek üzere kaya yüzeylerine yayılır.
Otçul (herbivor) ve detritivor bir beslenme tarzına sahiptir. Ağzında bulunan son derece sert ve çok sıralı kitin dişlerden oluşan radula (dişli dil) aygıtıyla kayaların yüzeyini adeta bir zımpara gibi tarar. Kayalar üzerinde biriken mikroskobik epilitik algleri, diyatomeleri, genç makroalg filizlerini ve organik biyofilmi kazıyarak beslenir. Bu faaliyetiyle kayalık resiflerin alg istilasına uğramasını engelleyerek diğer canlılara temiz tutunma alanları açar.
Ayrı eşeylidirler. İlkbahar ve yaz aylarında üreme hücrelerini doğrudan deniz suyuna bırakırlar. Döllenen yumurtalardan çıkan serbest yüzücü veliger larvaları kısa bir planktonik dönemin ardından kabuk ağırlığı artınca kayalık kıyılara yerleşerek genç salyangoz formuna geçer.
Ege ve Akdeniz kıyı kasabalarında geleneksel olarak kayalardan toplanan bu salyangozlar (mahalli adıyla karavida), deniz suyuyla veya hafif tuzlu suda birkaç dakika haşlandıktan sonra bir iğne veya kürdan yardımıyla kabuğundan çıkarılır; sızma zeytinyağı, limon ve sarımsak eşliğinde meze olarak tüketilir. Doğal kayalık ekosistemlerinin dengesi açısından popülasyonlarının aşırı toplanmadan korunması gerekmektedir.