Gibbula Divaricata - Divaricate Gibbula (Gibbula divaricata)

Çizgili Koni Salyangozu (Gibbula divaricata / Steromphala divaricata) Hakkında Detaylar

Zikzak Desenli Yeşilimsi Üst Kabuk

Trochidae familyasından Gibbula divaricata, Karadeniz, Marmara, Ege ve Akdeniz'in sığ supralitoral ve mediolitoral kayalıklarında yaşayan, zeytin yeşili zemin üzerine kırmızı-kahverengi zikzak şeritler taşıyan dayanıklı bir gastropoddur.

Biyoloji ve Ekoloji

Düşük tuzluluğa ve sıcaklık dalgalanmalarına mükemmel uyum sağlar. Kayalık yüzeylerdeki yeşil alg (Ulva) ve esmer yosun sürgünlerini kemirir.

Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum kabuk yüksekliği 2.2 cm, ağırlık 0.01 kg'dır.

Gibbula Divaricata Morfolojisi ve Kabuk Deseni

Gibbula divaricata (güncel taksonomide Steromphala divaricata, Divaricate Gibbula), Trochidae (Fırdöndü Salyangozugiller) familyasına mensup, sığ kıyı kayalıklarının estetik ve minyatür kabuklu gastropod türlerinden biridir. Kabuğu sağlam, basık konik ve kalın cidarlıdır; yüksekliği ve genişliği ortalama 12 ila 19 mm arasında değişir. Helezon kıvrımları hafifçe basamaklıdır. Kabuğun dış yüzeyi açık zeytuni yeşil, gri veya sarımsı devetüyü renginde olup, kıvrımlar boyunca birbirine zıt açılarla çatallanan (divarike olan) çok belirgin kırmızımsı-mor veya kahverengi zikzak çizgilerle bezelidir. Kabuk açıklığının (apertura) içi son derece parlak, irisli doğal sedef tabakasıyla kaplıdır. Tabanında dar ve derin bir göbek deliği (umbilikus) yer alır.

Biyotop, Mediolittoral Zon ve Dalga Enerjisi

Akdeniz, Ege Denizi, Marmara Denizi ve Karadeniz havzasında geniş yayılış gösterir. Mediolittoral ve üst infralittoral zonlarda, su çizgisinden 10-15 metre derinliğe kadar olan kayalık sahillere, dalgakıran bloklarına ve kalkerli sert zeminlere yayılmıştır. Güçlü dalga hareketlerinin dövdüğü kayalıklarda kaslı geniş ayağıyla taşlara yapışarak tutunur. Düşük gelgit dönemlerinde veya dalga serpintisi zonunda nemli kaya yarıklarında toplanarak su kaybını önler.

Bentik Mikro-Otlatma ve Radula Beslenmesi

Gibbula divaricata, tipik bir bentik mikro-herbivordur. Kaya ve taş yüzeylerini kaplayan mikroskobik diyatomları, tek hücreli alg filmlerini ve organik detritusu zımpara benzeri taenioglossat radula dişleriyle kazıyarak beslenir. Bu sürekli otlatma aktivitesi kayalık zeminlerin aşırı yosunlanmasını önleyerek diğer bentik omurgasızların tutunabileceği temiz alanlar açar.

Üreme Fizyolojisi ve Larval Evre

Ayrı eşeylidirler. Deniz suyu sıcaklığının yükseldiği ilkbahar ve erken yaz aylarında gametlerini doğrudan deniz suyuna salarlar. Dış döllenmeyle gelişen serbest yüzen siliyer trokofor ve veliger larvaları kısa bir pelajik sürüklenmenin ardından uygun algli kayalıklara çökerek metamorfoz geçirir.

Ekolojik Değer ve Koruma

İnsan gıdası olarak tüketilmez; ancak kıyı ekosisteminde çipura, sargoz, mırmır ve kıyı yengeçleri için hayati birincil besin halkasıdır. Kıyı kirliliği ve petrol sızıntılarına karşı hassastır. IUCN Kırmızı Listesi'nde Asgari Endişe (LC) statüsündedir.