Gadidae familyasından Morina Balığı (Gadus morhua), çenesindeki tek bıyığı ve yan çizgisindeki belirgin beyaz şeridiyle tanınan soğuk deniz balığıdır.
Atlas Okyanusu Morinası (Gadus morhua), 3 adet sırt ve 2 adet anal yüzgece sahip tipik Gadidae anatomisi sergiler. Çene altında tabanı tarayan tek bir duyusal bıyık, gövde boyunca kavis çizen belirgin beyaz yan çizgi ve benekli zeytin yeşili-kahverengi gövdesiyle tanınır. 2 metre boya ve 96 kg ağırlığa ulaşabilir.
Kuzey Atlantik şelf banklarında (Newfoundland, Grönland, İzlanda, Norveç Denizi) yapılan "Bank Balıkçılığı", yüzyıllar boyunca dünya ticaretini, sömürge yollarını ve kıtalararası beslenmeyi şekillendirmiştir. Kurutulup tuzlanan morina eti (bacalao / stockfish), aylarca bozulmadan saklanabilen tarihi bir protein kaynağı olmuştur.
Soğuk ve derin sularda (10-600 m) yaşar. Ringa, çaça, mezgit, yengeç, karides ve kalamarları avlayan zirve yırtıcılardandır.
Beyaz, yağsız ve pul pul dökülen eti küresel gastronominin gözdesidir. Karaciğerinden elde edilen morina karaciğeri yağı (Cod Liver Oil), zengin Omega-3, A ve D vitamini içeriğiyle dünyaca ünlü bir takviyedir.
Gadidae (Mezgitgiller veya Morinagiller), Gadiformes takımına bağlı, dünya deniz balıkçılığının tarihini, küresel ticaret yollarını ve insan beslenmesini en derinden şekillendirmiş kemikli balık familyasıdır. Familya üyeleri genellikle soğuk ve ılıman denizlerde yaşar. Tipik morfolojik özellikleri; sırtlarında genellikle üç adet ayrı sırt yüzgeci, karın altlarında iki adet anal yüzgeç bulunması ve alt çenelerinde tat ve dokunma duyusunu sağlayan tek bir duyusal çene bıyığı (barbel) taşımasıdır. Familyanın en ünlü tipi ve biyolojik amiral gemisi Gadus morhua (Atlantik Morinası) türüdür.
Gadidae üyeleri esas olarak Kuzey Yarımküre'nin boreal ve kutup altı denizlerinde (Kuzey Atlantik, Baltık Denizi, Barents Denizi, Kuzey Denizi) hakimdir. Akdeniz havzasında ise mezgit (Merlangius merlangus), bakalyaro ve pamukçuk balığı gibi familya temsilcileri yaşarken; gerçek morina (Gadus morhua) soğuk su gereksinimi nedeniyle Akdeniz'e girmez, sadece Kuzeydoğu ve Kuzeybatı Atlantik'te yayılış gösterir. Bentopelajik olarak kıyı sığlıklarından 600 metre derinliğe kadar uzanan kumlu, çakıllı ve kayalık diplerde bulunurlar.
Gadidae üyeleri, özellikle ergin evrede doymak bilmez bentopelajik karnivorlardır. Çene altındaki bıyıklarıyla kum ve çakıl tortularını tarayarak gömülü yengeçleri, karidesleri ve kabukluları tespit ederler. Büyüdükçe diyetleri tamamen balıklara (ringa, çaça, kapelin, kum balığı ve kalamarlar) kayar. Güçlü faringeal dişleri ve geniş ağızları sayesinde büyük avları rahatlıkla yutabilirler.
Mezgitgiller hayvanlar aleminin en yüksek yumurta üretme kapasitesine sahip canlıları arasındadır; büyük bir dişi morina tek bir üreme sezonunda 3 ila 9 milyon arasında pelajik yumurta dökebilir. Kış ve erken ilkbaharda yüzlerce millik kıyısal yumurtlama göçleri (örneğin Lofoten Adaları göçü) yaparlar. Pelajik yumurtalar ve akıntılarla sürüklenen larvalar deniz ekosistemlerinin ilkbahar plankton patlamasının temel parçasını oluşturur.
Gadidae familyası, kurutulmuş tuzlu balık (Stockfish / Bacalao) ticareti sayesinde Orta Çağ'dan itibaren Avrupa'nın deniz aşırı coğrafi keşiflerini ve Viking seferlerini beslemiştir. 20. yüzyılda aşırı endüstriyel trol avcılığı yüzünden morina stokları tarihi çöküşler yaşamıştır (1992 Newfoundland morina moratoryumu). Günümüzde katı kotalar, balıkçılık yasakları ve seçici ağ donanımları ile yönetilmektedir. IUCN listesinde Atlantik Morinası Hassas / Savunmasız (VU) statüsündedir.