Fasciolariidae familyasından etçil helezonik kule kabuklu deniz salyangozu varyasyonudur.
Maksimum Kabuk Boyu / Ağırlık: Rapor edilen maksimum kabuk uzunluğu 6.5 cm, maksimum ağırlık 0.03 kg'dır.
Gagalı İğ Salyangozu (Fusinus rostratus / Fusus rostratus), zarif helezonik kule kabuğu, öne doğru dar bir boru gibi uzayan uzun sifon kanalı (gagası) ve pas kırmızısı kabartılı spiral kordonlarıyla tanınır.
Akdeniz ve Ege Denizi'nin 20 metreden 150 metreye kadar olan kumluk, çamurlu ve çakıllı kıta sahanlığı tabanlarında yaşar.
Karnivor bir deniz salyangozudur; uzun hortumu ve kesici radulasıyla tabandaki poliket solucanlarını, küçük çift kabukluları ve leşleri tüketir.
Maksimum 6.5 cm kabuk uzunluğuna ulaşır. Zarif iğ formuyla kabuk koleksiyonlarında aranan bir Akdeniz türüdür.
Fusus rostratus, klasik malakoloji literatüründe Fusinus rostratus türünün tarihsel sinonimi olarak geçen, Fasciolariidae familyasına ait narin bir gastropod türüdür. İki isim aynı taksonomik canlıyı temsil etmekle birlikte, modern denizel veri tabanlarında (WoRMS) geçerli cins adı Fusinus olarak kabul edilmiştir. Kabuk yapısı olağanüstü derecede zarif ve simetriktir. Spiral açılımı çok düzenli olan 9-11 kıvrımlı kulesi, iğne gibi sivri apeksi (tepe noktası) ve boru biçimindeki uzun sifonal kanalı türün temel morfolojik parmak izidir. Kabuk ağzı (apertura) oval ve porselen beyazıdır.
Bu form, özellikle 30 metrenin altındaki serin ve akıntılı dip sularında, kıta sahanlığının dış sınırındaki detritik çamurlu-kumlu biyotoplarda yoğunlaşır. Akdeniz'in koralijen platformlarının diplerinde ve derin resif yamaçlarında yaşar. Ağır ve kaba kabuklu kıyı salyangozlarının aksine, kabuğu oldukça hafif ve hidrodinamiktir; bu yapı derin su sedimanlarının yumuşak tabakasına batmadan rahatça hareket edebilmesini sağlar.
Fusinus rostratus, su kolonundaki en ufak kimyasal sinyalleri yakalayabilen son derece gelişmiş bir osfradyum koku alma organına sahiptir. Sifonunu dik tutarak akıntı yönündeki yaralı solucanların veya omurgasızların kokusunu metrelerce uzaktan takip edebilir. Avını bulduğunda hortumunu içeri uzatarak dokuları sindirim enzimleri eşliğinde emer.
Doğrudan gelişen (direct development) bir üreme modeline sahiptir; yani pelajik planktonik larva fazı bulunmaz veya son derece kısadır. Bu durum, yerel popülasyonların coğrafi olarak birbirinden kısmen izole olmasına ve kabuk boyutu ile renginde ufak yerel varyasyonların (eko-morfların) ortaya çıkmasına neden olur.
Fusus rostratus, Akdeniz bentik paleofaunası ve biyo-coğrafyası araştırmalarında önemli bir indikatör türdür. Dip habitatlarının trollerle bozulmadığı sağlıklı derin zeminlerin varlığına işaret eder. IUCN statüsü Asgari Endişe (LC) düzeyindedir.