Labridae familyasından Çil Çırçır (Symphodus cinereus), kuyruk sapı altında belirgin koyu siyah benek taşıyan kıyı balığıdır.
Çil Çırçır (Symphodus cinereus), soluk gri, sarımsı-bej veya kahverengi zemin üzerinde küçük çil benzeri koyu lekelerle bezenmiştir. En karakteristik ayırıcı kriteri, kuyruk sapının hemen alt kenarında (anüs yüzgecine yakın) bulunan belirgin koyu siyah bir benektir. Ayrıca sırt yüzgecinin ilk ışınları üzerinde de koyu bir nokta yer alır.
Akdeniz, Karadeniz, Azak Denizi ve Ege'de kıyı şeridine çok yakın sığlıklarda (1-30 metre) yaşar. Kumluk alanların deniz çayırlarıyla (Zostera ve Posidonia) kesiştiği meraları, lagün ağızlarını ve liman içlerindeki hafif çamurlu dipleri sever.
İlkbahar ve erken yaz döneminde erkek birey, deniz yosunlarını, kabuk kırıklarını ve kumu ağzıyla taşıyarak tabanda yarım küre şeklinde özenli bir yuva inşa eder. Dişiyi yuvaya çekerek yumurtlatır; ardından yumurtaları yüzgeçleriyle sürekli havalandırarak tortulardan arındırır ve diğer yırtıcılara karşı cansiperane savunur.
Küçük bentik amfipodlar, izopodlar, deniz solucanları ve minik midyelerle beslenir. Maksimum 13-16 cm boya ulaşır. Kıyıdan yapılan şamandıralı veya dip oltalarında teke, kurt veya ekmek parçalarına kolayca atlar; amatör balıkçılıkta yakala-bırak olarak değerlendirilir.
Symphodus cinereus (Küllü veya Boz Çırçır), Labridae familyasına ait, kül grisi, kum sarısı ve açık zeytuni kamuflaj renklerine sahip bir çırçır türüdür. En güvenilir anatomik teşhis işareti, kuyruk sapının hemen alt kenarında (nadiren üstte) yer alan küçük, net siyah bir noktadır. Ayrıca operkulum üzerinde ve gövde yanlarında dağınık koyu kahverengi ebru desenleri bulunur.
Akdeniz, Ege, Marmara ve Karadeniz kıyılarında yaygındır. Diğer kaya çırçırlarının aksine daha çok kumlu zeminlerin sınırındaki deniz çayırı yataklarını (Cymodocea nodosa ve Zostera) ve lagün girişlerini mesken tutar. 1 metreden 30 metreye kadar olan sığlıklarda aktiftir.
İlkbaharda erkek birey ağzıyla taşıdığı kum tanecikleri ve deniz çayırı yapraklarıyla kum tabanında küçük bir krater yuva kazar. Dişiyi yuvaya çekip yumurtlattıktan sonra kum ve bitki parçalarıyla yuvanın üzerini örter ve göğüs yüzgeçleriyle sürekli su yelpazeleyerek kuluçka bekçiliği yapar.
Mikro-omurgasızlarla, kopepodlarla, küçük karideslerle ve genç midyelerle beslenir. Maksimum 12-14 cm boya ulaşır. İnsan gıdası olarak tüketilmez; sığ sahil ekosisteminin temizliğinde ve avcı balıkların beslenmesinde kritik bir halkadır. IUCN statüsü Asgari Endişe (LC) düzeyindedir.