Deniziğnesi (Nerophis maculatus)

Benekli Deniz İğnesi (Nerophis maculatus) Hakkında Detaylar

Karakteristik Solucan Vücut

Syngnathidae familyasından Benekli Deniz İğnesi (Nerophis maculatus), göğüs yüzgeçleri bulunmayan ince solucan biçimli zararsız kıyı canlısıdır.

Morfoloji ve Yüzgeç Körelmesi

Benekli Deniz İğnesi (Nerophis maculatus), son derece ince ve narin solucan benzeri gövdesiyle ayırt edilir. Göğüs (pektoral), anal ve kuyruk (kaudal) yüzgeçleri tamamen körelmiştir; yalnızca küçük bir sırt yüzgeci taşır. Açık kahverengi veya yeşilimsi gövdesinin üzerinde küçük mavi ve beyaz benekler bulunur.

Habitat ve Tutunma Becerisi

Akdeniz ve Doğu Atlantik kıyılarında 1 ila 20 metre derinliklerdeki yosunlu kayalıklar, Cystoseira alg toplulukları ve Posidonia deniz çayırlarında yaşar. Esnek kuyruğunu deniz bitkilerine dolayarak akıntılara karşı kendini sabitler.

Açık Kuluçkalı Erkek Gebeliği

Üreme biyolojisinde erkekler gebeliği üstlenir; ancak Syngnathus türlerindeki gibi kapalı bir kese yerine, dişi yumurtalarını erkeğin karın yüzeyindeki özel çukurluklara yapıştırır. Erkek bu yumurtaları açıkta taşır ve kuluçka boyunca korur.

Beslenme ve Biyolojik Boyut

Tüp biçimli minik ağzıyla bitki yaprakları arasındaki küçük kopepodları, amfipod yavrularını ve deniz piresi türlerini yakalar. Maksimum 30 cm boya ulaşır. İnsanlara karşı tamamen zararsızdır.

Morfoloji ve Yüzgeçlerin Körelmesi

Nerophis maculatus, pektoral, anal ve kaudal (kuyruk) yüzgeçleri tamamen körelmiş, yalnızca tek bir küçük sırt yüzgecine sahip son derece narin ve ipliksi bir deniz iğnesidir. Gövdesi silindirik ve parlak zeytin yeşilidir; başının altında ve gövdesinde sıralı parlak mavi-beyaz benekler taşır.

Sığ Resifler ve Yosun Çalıları

Akdeniz ve Ege kıyılarında 1 metreden 20 metre derinliğe kadar olan kayalık sahil yosunluklarında ve Cystoseira çalılarında yaşar. Gövdesini yosun saplarına dolayarak kamufle olur.

Açıkta Kuluçka Stratejisi

Syngnathus cinsinin kapalı kesesinin aksine, Nerophis erkeklerinde kapalı bir kese bulunmaz; dişi yumurtalarını erkeğin karnının altındaki yapışkan oluklara doğrudan yapıştırır. Erkek yumurtaları açıkta taşır ve havalandırır.

Ekolojik Rol ve Koruma

Maksimum 12-15 cm boya ulaşır. Planktonik mikro omurgasızlarla beslenir. Biyoçeşitlilik zenginliğinin bir parçasıdır; IUCN statüsü Asgari Endişe (LC) seviyesindedir.